بررسی کوتاه گنبد سبز مشهد

یکی از بناهای باقیمانده از سال ۱۰۳۶ شمسی در شهر مشهد مقبره معروف به گنبد سبز است. برخی مقبره را آرامگاه شیخ محمد مومن عارف استرآبادی، از عرفای شیعه مذهبی متعلق به قرن نهم هجری، دوره صفوی می باشد که در سال ۹۰۴ هجری قمری وفات یافته اند، میدانند. و برخی در قرن حاضر وى را محمد على موذن از شیوخ ذهبیه می دانند.

شیخ محمد مومن عارف استرآبادی 36سال زندگی خود را در راه تعلیم و تعلم روایات و سخنان معصومین، تطبیق و بررسی روایات کتب اربعه شیعه، عبادت و خدمت به مردم سپری کرده اند. ایشان هم دوره عالم گرانقدر شیخ حر عاملی بوده اند.

این بنا در جنوب غربی حرم مطهر، خیابان آخوند خراسان، در وسط میدانی به همین نام قرار گرفته است. به لطف کاش های فیروزه ای مایل به سبز به نام گنبد سبز شهرت یافته است. این اثر باستانی گنبد سبز در اردیبهشت ماه سال 1356 به شماره ثبت 1370 در اثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

بقعه گنبد سبز مشهد، پیش از سال ۱۳۵۳ با نمای ساده در بدنه و گنبد بدون کاشی کاری، در میر هوا قبرستانی از دوره صفویه قرار گرفته بود. با احداث خیابان ها، دیوارکشی ها اطراف این بنا برداشته شد و گنبد در میدانی واقع شد. در سال ۱۳۵۳ شمسی بنا مرمت و کاشی کاری شد. فضای داخلی گنبد سبز متشکل از چهار شاه نشین بوده که امتداد هر کدام از آنها به درگاه هایی می رسد. کتیبه ای با درونمایه صلوات کبیره و حدیثی از پیامبر اکرم (ص)، در فضای داخلی بقعه زیر گنبد بنا دیده می شود که آن در پایان آن نام کاتب آن با عبارت ((نمقفه حسین بن محمد المشهدی)) و تاریخ 1058 قمری ثبت گریده است. در سال هاى ۱۰۵۵ تا ۱۰۵۸ بقعه در حال مرمت، تکمیل و تزیین شده است.

گنبد سبز از پلانی 8 ضلعی با 4 ایوان تشکیل شده و علاوه بر ایوان و طاق نما، کاشی کاری های بسیار زیبای آن مورد توجه همگان بوده است.

بعضی از اطلاعات مهم درباره گنبد سبز مشهد

اشتراک گذاری در شبگه های اجتماعی

تور های مشهد


هتل های نزدیک